Een congres organiseren

Bij het organiseren van een congres is het niet geheel onverstandig af te wijken van de gebaande paden. Er is namelijk al een groot aanbod aan congressen, en je wil natuurlijk wel dat er sprekers en bezoekers op jouw congres afkomen. Hieronder enkele tips om een succesvol congres te organiseren.

De doelgroep

Zorg ervoor dat je je richt op één onderwerp of doelgroep. Dit maakt het voor je eerste congres een stuk overzichtelijker. Ook is het verstandig om vooraf te bedenken wat het uiteindelijke doel van het congres is. De inhoud en vorm van je congres laat je hierop uiteraard aansluiten.

Vastleggen

Het organiseren van een congres is één, maar het vastleggen ervan is eveneens net zo belangrijk. Je kunt dit bijvoorbeeld doen door fotografie en videobeelden. Ook kun je er natuurlijk voor zorgen dat je een livestream hebt, zodat eventuele thuisblijvers het congres alsnog op afstand kunnen bijwonen. Het is misschien niet heel goedkoop om dit te bereiken, maar voor de financiering ervan kun je bij Qeld altijd een lening aanvragen.

Uitnodigingen

Zorg ervoor dat je ruimschoots op tijd je uitnodigingen verstuurt naar al je gasten. Niets is zo vervelend als een congres waar sprekers tegen een bijna lege zaal staan te praten. Niet alleen zal de spreker de volgende keer twijfelen nog ooit terug te keren, ook voor jou als organisatie is het erg frustrerend om te zien dat het vele werk dat je hebt gedaan voor niets is geweest.

Het Iers Republikeins Congres (1934-1936)

In het kader van politiek-historische congressen is het interessant om het Republikeins Congres, dat in 1934 opgericht werd in Ierland, onder de loep te nemen. Dit Iers Republikeins Congres was in feite een afsplitsing van het Iers Republikeinse Leger, dat in de volksmond kortweg IRA genoemd werd. Aan deze gebeurtenis ging echter een hele geschiedenis vooraf.

De Ierse onafhankelijkheidsstrijd

Éire, zoals Ierland oorspronkelijk heet, maakte vanaf het jaar 1798 in haar geheel deel uit van het Verenigde Koninkrijk. Sindsdien was er een enorme kloof tussen arm en rijk. De rijke bovenlaag werd gevormd door een (over het algemeen Engelse) protestantse minderheid en de armoedige onderlaag werd gevormd door een katholieke meerderheid: het gewone Ierse volk. Omdat deze onderklasse in erbarmelijke omstandigheden verkeerde is het niet verwonderlijk dat de situatie in het land zeer gespannen was. De onlusten van de Ierse bevolking mondden in 1916 dan ook uit in de zogeheten Paasopstand. Tijdens deze revolte werd in Dublin de Ierse Republiek uitgeroepen. De opstand werd echter direct neergeslagen door het Engelse leger. Dit voorval heeft geleid tot het ontstaan van het Iers Republikeinse Leger. De overheersing van het Britse Rijk werd niet langer getolereerd en het Ierse volk streefde naar autonomie. In 1921 kwam er een einde aan de Ierse onafhankelijkheidsstrijd middels het Anglo-Iers Verdrag en werd het eiland opgedeeld in de Ierse Vrijstaat en het Engelse Noord-Ierland.

De Republikeinse oppositie

Het vredesverdrag met Engeland had geleid tot verdeeldheid onder de Ierse bevolking. In tegenstelling tot de voorstanders van het vredesakkoord, waren de tegenstanders van het verdrag, die de Republikeinse oppositie vormden, het absoluut niet eens met dit compromis en eisten volledige onafhankelijkheid van het Engelse koninkrijk. Dit had tot gevolg dat in de jaren 1922-1923 de Ierse burgeroorlog uitbrak. De Ierse Vrijstaat bleek de sterkste partij, gesteund door het Verenigd Koninkrijk, en vele IRA-leden belandden in de gevangenis.

Politieke afscheiding

In de jaren ’30 hervatte de IRA haar acties tegen de Ierse Vrijstaat en de Engelse bezetting. Ondertussen kreeg de IRA te maken met interne onenigheid. Volgens enkele leden moest niet alleen worden gestreden tegen het Engelse imperialisme, maar moest ook het kapitalisme worden bestreden. Een afscheiding was het gevolg en zo ontstond in 1934 het Republikeins Congres, een buitenparlementaire organisatie met een pro-communistische ideologie. De intentie van het Congres was om van Ierland een heuse arbeidersrepubliek te maken. De grondgedachte was dus het stichten van een Ierse Socialistische Staat, in overeenstemming met marxistisch-leninistische filosofieën.

1934-1936

De leiders van het Republikeinse Congres waren onder meer Peadar O’Donnell en George Gilmore. Al in 1935 ontstond er ook verdeeldheid binnen dit Congres. Een aantal leden van deze organisatie waren radicaler in hun opvattingen dan de andere leden, die meer gematigd waren. De eerste groep verliet daarop het Congres, waarna in 1936 een einde kwam aan het bestaan van de groepering.

excellent